Odpowiedź dla autora Bezsenność:

Forum - Strona główna   Napisz post
Założyciel:
Waga --2012.01.24--	Temat: Odpowiedź dla autora Bezsenność: Witam Cię. Oto co mówi na ten temat artykuł, znajdujący się na stronie Definicja.org. Cytuję (kopiuj-wklej): - - „Co to jest Sonet » kunsztowna kompozycja stroficzna, złożona z14 wersów. W klasycznej odmianie ukształtowany w XIII-XIV w. we Włoszech (Dante, Petrarka), dzieli się na 2 strofy czterowersowe (kwartyny) o powtarzających się rymach: abab abab, później abba abba, i 2 strofy trójwersowe (tercyny) o rymach odmiennych: cdd cdc, dcd cdc, później potrójnych: cde cde, cdc ede. W XV-XVI w. model s. się zmodyfikował dzięki poezji franc. (P. Ronsard i J. du Bellay), która rozbiła tercyny na dwuwiersz (dystych) i czterowiersz o rymach różnych. Wzorzec ang. (np. Szekspir) wykształcił jeszcze swobodniejszą kompozycję s. złożoną z 3 czterowierszy i zamykającego dystychu o układzie rymów abab, cdcd, efef, gg. Każda z tych trzech odmian s. chętnie wykorzystywała wymyślne powtórzenia słowne, niezwykłe kompozycje rymowe, anafory, paralelizmy i gradacje, rozwiązania składniowe, towarzyszył jednak temu rygor kompozycji tematycznej: pierwsza i druga strofa najczęściej były opisowe, narracyjne, natomiast tercyny stanowiły komentarz liryczny lub refleksję filoz. bohatera lirycznego, spointowaną w finale, stanowiącą uogólnienie sensu całego utworu. Ta wielostronna kunsztowność utworu lirycznego sprawiła, że uprawianie s. było sprawdzianem talentu i umiejętności twórcy. W liryce pol. s. pojawił się w renesansie dzięki utworom J. Kochanowskiego i M. Sępa Szarzyńskiego (odmiana franc. s.), w baroku J. A. Morsztyna i S. Grabowieckiego, w liryce romantycznej rozkwitł (w Anglii J. Keats) dzięki Sonetom odeskim i Sonetom krymskim A. Mickiewicza (1825-26, wzorzec wł.). Na przełomie w. XIX i XX s. uprawiali m.in. A. Asnyk, M. Konopnicka; później poeci młodopolscy F. Nowicki, J. Kasprowicz, K. Przerwa Tetmajer, A. Lange, L. Staff, K. Zawistowska, ożywiając formę, stosując liczne warianty, zwracając większą uwagę na tercyny. W poezji XX w. do formy s. nawiązali neoklasycy, m.in. S. Grochowiak, J. S. Sito, J. M. Rymkiewicz, komponując s. jako utwór indywidualny lub jako wieniec sonetów, jak np. A. Słonimski w Harmonii (cyklu s. składającego się z15 utworów o kompozycji pierścieniowej).” – koniec cytatu. Oryginał cytowanego powyżej artykułu, znajduje się na wspomnianej stronie Definicja.org, pod linkiem http://www.definicja.org/Objasnienie-jezykowe/sonet.php Pozdrawiam i życzę pomyślnej weny podczas pracy nad sonetem. Waga Ps. Przepraszam ale dopiero dzisiaj mogłem wstąpić na Net i zajrzeć na nasze Zacisze, stąd dopiero dzisiaj moja odpowiedź.

Bezsenność --2012.01.24--

Dziękuję Grzesiu. Przepraszam że dopiero teraz ale przez jakiś czas nie zaglądałem na ''Zacisze''. Jeszcze raz wielkie dzięki.